BWA Krosno zaprasza na wystawę „Próba ponownego połączenia” Grupy Izomer, którą tworzą Jędrzej Krzyszkowski, Mateusz Deryniowski, Łukasz Stec, Michał Tokarz i Kornelia Nowak-Stec. Kuratorką wystawy jest Paulina Mazurek. Ekspozycja będzie dostępna dla zwiedzających od 7 listopada do 5 grudnia 2026 roku. Wernisaż odbędzie się 7 listopada o godz. 18:00, natomiast finisaż zaplanowano na 5 grudnia o godz. 14:00.

Wystawa „Próba ponownego połączenia” Grupy Izomer to opowieść o przyjaźni, wspólnych doświadczeniach i relacjach, które zmieniają się wraz z upływem czasu. Po kilkuletniej przerwie pięcioro artystów ponownie spotyka się, by skonfrontować dawne wyobrażenia, wspomnienia i wspólny język z doświadczeniami, które zdobywali już osobno.

Malarstwo, grafika, fotografia, rzeźba i obiekt stają się przestrzenią do rozmowy o tym, co nas łączy, co się zmienia i czy po latach można na nowo odnaleźć wspólny punkt odniesienia. To wystawa nie tyle o powrocie do przeszłości, ile o próbie zrozumienia tego, co z niej w nas pozostało. – informują organizatorzy

Obraz zatrzymuje się, dźwięk urywa, pojawia się wirująca ikona i komunikat: „Próba ponownego połączenia”. Nie wiadomo, czy za chwilę rozmowa wróci, czy połączenie zostanie definitywnie zerwane. Być może wystarczy chwilę poczekać. Może trzeba będzie jednak poszukać innego sposobu kontaktu.

Czym jest ta wystawa?
Wystawa mapuje ten stan zawieszenia. Dziesięć lat po rozpoczęciu wspólnych działań i kilka od ostatniego projektu Grupa Izomer spotyka się ponownie. Wraca do relacji, która zmieniła swój kształt. Dawne plany, wspólny język i wyobrażenia o sztuce zderzają się z doświadczeniami zdobytymi osobno. Pozostaje pytanie: co utrzymuje ludzi razem, gdy wspólny kontekst przestaje istnieć?

W ramach przygotowań do wystawy grupa wzięła udział w serii wywiadów. Malarstwo, grafika, fotografia, rzeźba i obiekt stały się odpowiedzią na postawione pytania, a jednocześnie narzędziami ponownego spotkania i negocjowania relacji. Część z nich powstała kilka lat temu, część pod wpływem impulsu, jakim była ta wystawa. Nie jest ona próbą powrotu do przeszłości ani sentymentalnym spotkaniem po latach. To zapis przemyśleń, nadziei i obaw, a także okazja do konfrontacji ze sobą i z tym, co budowało nas w formującym okresie. To również sprawdzenie, czy po długiej przerwie wciąż można razem działać oraz jak z perspektywy czasu patrzymy na podstawy naszych relacji.

Takie pytanie nie ogranicza się do pola sztuki. Powraca w przyjaźniach, dawnych znajomościach i wszędzie tam, gdzie po latach próbujemy odnaleźć wspólny język. Być może czytając ten tekst, odnajdziesz w nim własną historię. Gdyby doszło do spotkania, co powiesz przyjacielowi z dawnych lat? O czym opowiesz przyjaciółce?

A co masz tak naprawdę na myśli?

Grupa Izomer – historia w trzech aktach

Izomery to związki chemiczne, których cząsteczki mają taki sam skład, ale różnią się od siebie układem atomów. Tę nazwę przyjęli przyjaciele, zakładając na początku studiów grupę artystyczną. Wychodzili z tego samego środowiska, ale tworzyli w różnych mediach i szli w odmiennych kierunkach. Spotykali się regularnie przy wspólnym stole z notatkami i szkicownikami, rozwijali się, czerpali od siebie nawzajem, towarzyszyli sobie w poszukiwaniu tożsamości. Motywowała ich przede wszystkim potrzeba bycia razem.

Współdzielili zaangażowanie w tu i teraz, rozpęd, zajęcia od rana do wieczora, zamiłowanie do imprez i politykowania. Czuli, że mogą wszystko i mieli swoje zdanie. Przepełniała ich potrzeba tworzenia, choć czasem nie rozumieli tego, co robili. Z drugiej strony to także czas, gdy, jak mówi jeden z członków Izomera byli „bardzo pewni siebie, a jednocześnie najmniej pewni siebie, jak tylko można być”. Moment obaw o przyszłość, która czeka tuż po obronie dyplomu.

Życie ich zweryfikowało. W skład Izomera wchodzą osoby w okolicach trzydziestki. Koniec studiów, pandemia, rachunki, remonty. Zmiany miejsca zamieszkania, twórczości, dynamiki i priorytetów – „z perspektywy czasu człowiek widzi, że życie nie jest takie zero jedynkowe”. Nie ma idealnych rozwiązań i jedynych dobrych odpowiedzi. Czasem brakuje im grupy, która dawniej pomagała rozwiać wątpliwości.

Zdobyli wymarzone kompetencje, ale zaczęli zadawać pytania o ich wartość. Doświadczenie życiowe pozwoliło im mówić o życiu mniej pewnie, ale z większą otwartością. Z czasem przyszło też poznanie i akceptacja siebie – takimi, jacy i jakie są.

W BWA Krosno Grupa Izomer ponownie zasiada przy wspólnym stole. Przynosi ze sobą wszystko to, co wydarzyło się w biegu wspólnych i osobnych doświadczeń. Spotkanie ożywia to, co dawne, obecne i potencjalne. Do stołu zaprasza także Ciebie – jest przy nim miejsce na wspomnienia, niedokończone rozmowy, zamknięte relacje, które nas uformowały i spotkania, które być może wciąż czekają na swoją chwilę.

Ile czasu potrzeba, żeby opowiedzieć sobie tyle lat?
Czy trzeba w ogóle to robić, czy też możemy wspólnie pójść dalej, akceptując powstałe w naszej historii luki?
Paulina Mazurek